●  Aktualizacja: 30 kwietnia 2026 r.  ·  Autor: Zespół Obronca24h.pl  ·  Czas czytania: 11 min

Konfiskata samochodu za jazdę pod wpływem alkoholu obowiązuje w polskim prawie od 14 marca 2024 roku, a 29 stycznia 2026 roku weszła w życie istotna nowelizacja modyfikująca zasady przepadku dla pojazdów cudzych. Od tego momentu sąd orzeka obligatoryjną konfiskatę pojazdu przy stężeniu alkoholu od 1,5 promila we krwi oraz przy recydywie drogowej z art. 178a § 4 KK – niezależnie od stężenia. Dla aut leasingowanych, służbowych lub stanowiących własność współmałżonka zamiast przepadku sąd orzeka nawiązkę pieniężną w wysokości od 5 000 do 500 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Regulacja opiera się na art. 178a, art. 178b oraz art. 44b Kodeksu karnego. Poniżej znajdziesz progi promili uruchamiające konfiskatę, procedurę zajęcia pojazdu krok po kroku, zasady stosowania nawiązki dla pojazdów cudzych oraz konkretne argumenty obrony – plus odpowiedzi na 8 najczęstszych pytań praktycznych.

Konfiskata samochodu za alkohol – od kiedy obowiązuje i kogo dotyczy

Przepadek samochodu za jazdę pod wpływem alkoholu obowiązuje w polskim prawie od 14 marca 2024 roku. Tego dnia weszła w życie nowelizacja Kodeksu karnego, która ustanowiła obowiązkowy przepadek pojazdu lub jego równowartości w określonych sytuacjach. Była odpowiedzią na najpoważniejsze przypadki kierowania w stanie nietrzeźwości i wzrost statystyk wypadków drogowych z udziałem nietrzeźwych kierowców. 29 stycznia 2026 roku weszła w życie kolejna nowelizacja, która zmodyfikowała zasady stosowania tej sankcji wobec pojazdów cudzych – wprowadziła nawiązkę pieniężną zamiast przepadku równowartości.

Sankcja dotyczy kierowców prowadzących pojazd w stanie nietrzeźwości, ze szczególnym naciskiem na recydywistów i sprawców z bardzo wysokim stężeniem alkoholu we krwi. Recydywa drogowa z art. 178a § 4 KK obejmuje osoby wcześniej prawomocnie skazane za jazdę w stanie nietrzeźwości – bez ograniczeń czasowych, niezależnie od tego, kiedy zapadł poprzedni wyrok. Recydywę stwierdza się też wobec kierowców popełniających czyn w okresie obowiązywania sądowego zakazu prowadzenia pojazdów. Pełne omówienie znajdziesz w naszym artykule o jeździe po alkoholu.

Podstawa prawna w Kodeksie karnym

Mechanizm konfiskaty pojazdu reguluje przede wszystkim art. 44b Kodeksu karnego. Przepis ten wprowadzono nowelizacją z 14 marca 2024 roku jako podstawę przepadku pojazdu mechanicznego lub jego równowartości w sprawach o przestępstwa drogowe. Materialną podstawą odpowiedzialności pozostają: art. 178a § 1 KK (jazda w stanie nietrzeźwości) oraz art. 178a § 4 KK (recydywa drogowa). Art. 178b KK reguluje odpowiedzialność za niezatrzymanie się do kontroli – jeśli sprawa łączy oba czyny, przepisy stosuje się łącznie.

Stan nietrzeźwości oznacza stężenie alkoholu powyżej 0,5 promila we krwi lub powyżej 0,25 mg/dm³ w wydychanym powietrzu. Stan po użyciu alkoholu (przedział 0,2–0,5 promila) to wykroczenie z art. 87 Kodeksu wykroczeń, które nie uruchamia mechanizmu konfiskaty pojazdu. To rozróżnienie jest kluczowe – tylko stan nietrzeźwości może prowadzić do utraty auta. Pełne omówienie progów znajdziesz w artykule o dopuszczalnej ilości alkoholu we krwi.

Przy jakim stężeniu alkoholu grozi konfiskata samochodu

Polskie prawo wyróżnia dwa odrębne progi alkoholu we krwi kierowcy. Konfiskata pojazdu uruchamia się dopiero przy konkretnych przesłankach – nie każdy przypadek jazdy po alkoholu kończy się utratą auta. Tabela poniżej zestawia obowiązujące w 2026 roku progi i konsekwencje.

Próg 1,5 promila – obowiązkowa konfiskata

Konfiskata samochodu za jazdę po alkoholu jest obowiązkowa, gdy kierujący prowadzi pojazd przy stężeniu alkoholu przekraczającym 1,5 promila we krwi. To trzykrotność progu nietrzeźwości – wartość, przy której zdolność prowadzenia auta jest drastycznie ograniczona. Sąd nie ma w tym zakresie swobody – przepadek pojazdu albo jego równowartości jest orzekany obligatoryjnie. Mechanizm ten ma na celu odebranie sprawcy „narzędzia przestępstwa” i tym samym zwiększenie bezpieczeństwa na drogach.

Recydywa drogowa – konfiskata niezależnie od promili

Drugą przesłanką obligatoryjnego przepadku pojazdu jest recydywa drogowa z art. 178a § 4 KK. Recydywę stwierdza się, gdy sprawca był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub popełnia czyn w okresie obowiązywania zakazu kierowania pojazdami orzeczonego za przestępstwo. W tym wariancie konkretne stężenie alkoholu nie ma znaczenia – wystarczy stwierdzić stan nietrzeźwości, czyli wartość powyżej 0,5 promila. Sąd nie bada okresów między kolejnymi czynami: jeśli istnieje wcześniejsze prawomocne skazanie, mechanizm konfiskaty uruchamia się automatycznie.

Wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami

Co do zasady sędzia musi orzec konfiskatę pojazdu, jeśli spełnione zostały przesłanki ustawowe. Wyjątek stanowi sytuacja określana w art. 44b § 4 KK jako „wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami”. Sąd może wówczas odstąpić od orzeczenia przepadku. Pojęcie to jest celowo nieostre i obejmuje sytuacje skrajne – na przykład prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości w celu ratowania zdrowia lub życia osoby trzeciej (stan wyższej konieczności z art. 26 KK). W praktyce orzeczniczej taka argumentacja przyjmowana jest rzadko, a ciężar dowodu spoczywa na obronie. Bez konkretnych dowodów (świadkowie, dokumentacja medyczna, nagrania) wniosek o zastosowanie wyjątku jest oddalany.

Nowelizacja z 29 stycznia 2026 roku – nawiązki 5–500 tys. zł

Najważniejszą zmianą wprowadzoną nowelizacją z 29 stycznia 2026 roku jest mechanizm nawiązki pieniężnej dla pojazdów cudzych. Dla aut leasingowanych, służbowych lub stanowiących własność współmałżonka sąd zamiast przepadku samego pojazdu (lub jego równowartości) orzeka nawiązkę pieniężną w wysokości od 5 000 do 500 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. To zasadnicza zmiana w stosunku do poprzedniego stanu prawnego, w którym sąd orzekał przepadek równowartości – kwotę odpowiadającą rynkowej wartości auta.

Wysokość nawiązki sąd ustala biorąc pod uwagę wartość pojazdu, sytuację majątkową sprawcy i okoliczności czynu. W praktyce kwota najczęściej odpowiada wartości rynkowej auta, ale sąd ma teraz znacznie szerszy zakres uznania – może orzec zarówno minimum 5 000 zł (przy bardzo niskiej wartości pojazdu lub trudnej sytuacji majątkowej sprawcy), jak i maksimum 500 000 zł (przy luksusowych pojazdach lub wysokiej winie).

Zmiana zlikwidowała problem prawny, w którym przepadek równowartości pojazdu leasingowanego de facto karał leasingodawcę zamiast sprawcy. Jednocześnie nowelizacja zachowała surowość sankcji – nawiązka 500 000 zł stanowi realne obciążenie majątkowe porównywalne z utratą drogiego pojazdu. Mechanizm dotyczy wyłącznie spraw z art. 178a KK (jazda w stanie nietrzeźwości i recydywa drogowa) – nie rozszerza katalogu konfiskaty na inne artykuły Kodeksu karnego.

Procedura konfiskaty pojazdu krok po kroku

Procedura zajęcia auta zaczyna się przy drodze, jeszcze zanim sprawa trafi do sądu. Policja po stwierdzeniu stanu nietrzeźwości dokonuje tymczasowego zajęcia pojazdu na podstawie art. 295 § 1a Kodeksu postępowania karnego. To pierwsza, fizyczna czynność – kierowca traci posiadanie auta od razu, na miejscu kontroli drogowej. Pojazd trafia na parking depozytowy, a kierowca otrzymuje protokół zatrzymania. Podstawą prawną zatrzymania pozostaje art. 135 Prawa o ruchu drogowym, regulujący uprawnienia funkcjonariuszy. Pełną procedurę zatrzymania prawa jazdy opisaliśmy w osobnym artykule.

Decyzja prokuratora w 7 dni

Prokurator w ciągu 7 dni od tymczasowego zajęcia musi podjąć decyzję o dalszym zabezpieczeniu mienia. Wydaje wówczas postanowienie utrwalające stan zajęcia na czas postępowania. Bez tej decyzji w terminie auto wraca do właściciela – to jeden z najważniejszych terminów proceduralnych w całej sprawie. Pierwszy tydzień po zatrzymaniu jest zatem kluczowy: w tym czasie zapada faktyczny los pojazdu na kolejne miesiące procesu. Obrońca powinien dążyć do uchylenia zabezpieczenia poprzez wykazanie braku podstaw prawnych albo niewspółmierności sankcji do okoliczności czynu.

Postępowanie sądowe i wyrok

Po wniesieniu aktu oskarżenia sprawa trafia do sądu rejonowego. Postępowanie obejmuje przesłuchanie świadków (funkcjonariuszy policji, kierowcy, ewentualnych pasażerów), analizę nagrań z alkomatu i kamer pojazdu policyjnego oraz badanie ewentualnego pomiaru krwi. Wyrok skazujący zawiera wówczas orzeczenie o przepadku pojazdu (jeśli kierowca jest jedynym właścicielem) lub o nawiązce w wysokości 5 000–500 000 zł (jeśli auto jest cudze). Od wyroku przysługuje apelacja w terminie 14 dni od doręczenia uzasadnienia.

Co dzieje się z pojazdem po prawomocnym wyroku

Po uprawomocnieniu wyroku skazującego z orzeczeniem przepadku pojazd przechodzi na rzecz Skarbu Państwa i trafia na licytację komorniczą. Środki uzyskane ze sprzedaży zasilają zwykle Fundusz Sprawiedliwości i Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym. Gdy orzeczono nawiązkę zamiast przepadku (pojazd cudzy), sprawca wpłaca zasądzoną kwotę bezpośrednio – auto pozostaje fizycznie u właściciela, np. leasingodawcy. Niewpłacenie nawiązki w terminie skutkuje wszczęciem egzekucji komorniczej – komornik może zająć wynagrodzenie, rachunek bankowy, a w skrajnych przypadkach inne mienie sprawcy.

Konfiskata samochodu w leasingu, współwłasności i aucie służbowym

Art. 44b Kodeksu karnego decyduje, co dzieje się z autem, którego kierowca nie jest wyłącznym właścicielem. Konstrukcja jest precyzyjna: sam pojazd można odebrać tylko sprawcy będącemu jedynym właścicielem. We wszystkich pozostałych przypadkach mechanizm działa inaczej.

Leasing i auto służbowe – nawiązka 5–500 tys. zł

W leasingu właścicielem pojazdu pozostaje leasingodawca, a leasingobiorca jest jedynie korzystającym. Leasingodawca nie ponosi odpowiedzialności karnej za czyny korzystającego, więc odebranie mu auta byłoby konfiskatą cudzej własności. Dlatego od 29 stycznia 2026 roku sąd orzeka nawiązkę pieniężną od 5 000 do 500 000 zł, którą zapłacić musi sprawca. Identycznie wygląda to przy aucie służbowym: właścicielem jest pracodawca, sprawcą – pracownik. Ten ostatni traci kwotę nawiązki, firma odzyskuje pojazd po zakończeniu zabezpieczenia. To rozwiązanie chroni leasingodawców i pracodawców przed nieuzasadnioną stratą majątkową.

Współwłasność małżeńska i prywatna

Inaczej działa współwłasność. Jeśli pojazd ma więcej niż jednego właściciela – typowo w małżeńskiej wspólności majątkowej – przepadek samego auta nie jest możliwy. Sąd nie może odebrać współmałżonkowi części pojazdu, do której nie ma on związku z czynem. Zamiast przepadku rzeczy orzeka się nawiązkę 5–500 tys. zł obciążającą wyłącznie sprawcę. Dotyczy to również innych form współwłasności – np. gdy auto należy do dwóch braci, partnerów biznesowych czy osób żyjących w nieformalnym związku.

Co zrobić po zatrzymaniu i zajęciu pojazdu

Pierwsze 48 godzin po zatrzymaniu i tymczasowym zajęciu pojazdu decyduje o tym, jak będzie wyglądać linia obrony. Najważniejsza zasada: nie składaj wyjaśnień bez obecności obrońcy. Każde słowo wypowiedziane na komisariacie trafia do akt sprawy i może zostać użyte przeciwko Tobie w sądzie. Masz prawo do odmowy składania wyjaśnień bez podania przyczyny – z tego prawa należy korzystać.

Drugi krok to skontaktowanie się z obrońcą jeszcze przed pierwszym przesłuchaniem. W ciągu 7 dni prokurator wyda postanowienie o zabezpieczeniu mienia – to wąskie okno, w którym obrońca może zakwestionować zasadność zajęcia pojazdu, wykazać błędy proceduralne lub wnieść o uchylenie zabezpieczenia. Po wydaniu postanowienia przez prokuratora ścieżka obrony znacznie się komplikuje.

Argumenty obrony w sprawie konfiskaty

W postępowaniu o przepadek pojazdu obrońca może skupić się na czterech głównych liniach. Po pierwsze, kwestionowanie samych pomiarów alkoholu – kalibracji alkomatu, prawidłowości procedury pomiaru, czasu od zatrzymania do badania. Błędy techniczne mogą doprowadzić do uniewinnienia lub przekwalifikowania na łagodniejszy artykuł. Po drugie, podważenie statusu właścicielskiego pojazdu – jeśli auto jest leasingowane lub stanowi współwłasność, sąd musi zastosować mechanizm nawiązki, a nie przepadku rzeczy. Po trzecie, powołanie się na „wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami” z art. 44b § 4 KK – stan wyższej konieczności, dowóz osoby chorej, ratowanie życia. Po czwarte, błędy proceduralne organów ścigania – uchybienia formalne przy zatrzymaniu, niewłaściwa procedura zajęcia pojazdu, brak pouczenia o prawach.

Najczęściej zadawane pytania

Czy zawsze konfiskują samochód za jazdę pod wpływem alkoholu?

Nie, przepadek nie jest automatyczny w każdej sprawie alkoholowej. Konfiskata pojazdu jest obowiązkowa dopiero przy stężeniu powyżej 1,5 promila we krwi lub w przypadku recydywy drogowej z art. 178a § 4 KK. Poniżej tego progu i przy pierwszym czynie sąd stosuje inne sankcje – karę pozbawienia wolności do 3 lat, świadczenie pieniężne 5–60 tys. zł, zakaz prowadzenia pojazdów minimum 3 lata. To częsty mit wśród kierowców, że każda jazda po alkoholu kończy się utratą auta.

Co dzieje się z samochodem po konfiskacie za alkohol?

Pojazd po prawomocnym wyroku przechodzi na rzecz Skarbu Państwa i trafia na licytację komorniczą. Środki uzyskane ze sprzedaży zasilają zwykle Fundusz Sprawiedliwości i Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym, finansujące wsparcie ofiarom przestępstw drogowych. Gdy orzeczono nawiązkę 5–500 tys. zł (przy pojeździe cudzym), sprawca wpłaca zasądzoną kwotę bezpośrednio – auto pozostaje fizycznie u właściciela, np. leasingodawcy lub pracodawcy.

Czy mogę odzyskać samochód po konfiskacie?

Tak, ale tylko w wąskich przypadkach. Odzyskanie auta jest możliwe, gdy prokurator nie wyda postanowienia o zabezpieczeniu w ciągu 7 dni od tymczasowego zajęcia, gdy wyrok zostanie uchylony w apelacji albo gdy sąd zastosuje „wyjątkowy wypadek” z art. 44b § 4 KK. Współwłaścicielowi przysługuje też roszczenie o zwrot lub odszkodowanie, jeśli pomyłkowo zatrzymano jego pojazd. Każda z tych ścieżek wymaga wsparcia obrońcy.

Czy konfiskata grozi za auto leasingowane?

Konfiskata samego auta nie – jeśli pojazd jest leasingowany, jego właścicielem pozostaje leasingodawca i sąd nie może mu go odebrać. Od 29 stycznia 2026 roku zamiast przepadku sąd orzeka nawiązkę pieniężną w wysokości od 5 000 do 500 000 zł, którą zapłacić musi sprawca. Wysokość nawiązki sąd ustala biorąc pod uwagę wartość pojazdu, sytuację majątkową sprawcy i okoliczności czynu.

Czy konfiskata grozi kierowcy bez prawa jazdy?

Tak, brak uprawnień nie chroni przed przepadkiem pojazdu – to powszechny błąd interpretacyjny. Decydujące jest stężenie alkoholu i fakt prowadzenia auta, nie posiadanie dokumentu. Osoba bez prawa jazdy odpowiada nawet surowiej, bo do zarzutu z art. 178a KK dochodzi prowadzenie wbrew sądowemu zakazowi (art. 244 KK) lub bez wymaganych uprawnień.

Co to znaczy „wyjątkowy wypadek” w art. 44b KK?

To celowo nieostra klauzula, która pozwala sądowi odstąpić od orzeczenia przepadku pojazdu w sytuacjach skrajnych. W praktyce orzeczniczej obejmuje przypadki stanu wyższej konieczności – na przykład prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości w celu ratowania zdrowia lub życia osoby trzeciej (dowóz do szpitala). Argument przyjmowany jest rzadko, a ciężar dowodu spoczywa na obronie. Bez konkretnych dowodów (świadkowie, dokumentacja medyczna) wniosek jest oddalany.

Jaki próg promili to recydywa drogowa z konfiskatą?

Recydywa drogowa z art. 178a § 4 KK nie wymaga konkretnego progu – wystarczy stwierdzić stan nietrzeźwości (powyżej 0,5 promila we krwi) u sprawcy wcześniej skazanego za jazdę po alkoholu. W tym wariancie konfiskata jest obligatoryjna niezależnie od tego, czy kierowca miał 0,6, 1,2 czy 2,0 promila. Decyduje sam fakt wcześniejszego prawomocnego skazania, niezależnie od tego, ile lat temu zapadł poprzedni wyrok.

Czy przepadek pojazdu można rozłożyć na raty?

Sam przepadek auta jako rzeczy nie podlega rozłożeniu na raty – to konkretny pojazd, który przechodzi na Skarb Państwa po prawomocnym wyroku. Natomiast nawiązka 5–500 tys. zł orzekana zamiast przepadku (w przypadku pojazdów cudzych) może być realizowana w ramach egzekucji komorniczej, która uwzględnia kwoty wolne od zajęcia i sytuację majątkową dłużnika. Wniosek o rozłożenie na raty nawiązki kieruje się do sądu, który wydał wyrok.

Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W konkretnej sprawie skonsultuj się z adwokatem lub radcą prawnym.

Natomiast jeżeli stężenie alkoholu u kierowcy przekracza 0,5 promila we krwi (lub 0,25 mg/l w wydychanym powietrzu), to znaczy, że znajduje się on w stanie nietrzeźwości. Prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem, o którym mowa w art. 178a § 1 kk. W myśl tego przepisu, za jazdę po alkoholu grozi grzywna, kara ograniczenia wolności albo kara pozbawienia wolności do 2 lat. Oprócz kary sąd orzeka również zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres od 3 do 15 lat oraz świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości nie niższej niż 5 tys. złotych (ale nieprzekraczającej 60 tys. złotych).

Bawiłeś się dobrze wczoraj wieczorem? Pewnie zastanawiasz się, kiedy możesz wrócić za kierownicę po zakrapianej imprezie. Od pewnego czasu w Internecie można natknąć się na tzw. kalkulatory trzeźwości. Dla każdej osoby czas trzeźwienia może być inny, zależy bowiem od różnych czynników (przede wszystkim od płci, wagi, wzrostu czy aktualnego stanu zdrowia).

Jak działa kalkulator trzeźwości?

Najpierw należy wypełnić formularz z podstawowymi danymi takimi jak wiek, płeć, wzrost i masa ciała. Następnie wskazuje się ilość i rodzaj spożytych napojów alkoholowych. Później podaje się, kiedy miał miejsce początek, a kiedy koniec picia alkoholu. Aplikacje takie jak kalkulatory trzeźwości podają jedynie orientacyjne stężenie alkoholu u danej osoby, obliczane na podstawie wskazanych danych. „Przebadanie się” kalkulatorem trzeźwości nie jest wystarczające, aby móc bez obaw wsiąść za kierownicę. Jak już wiadomo, taka pomyłka może słono kosztować.

Wśród osób stających przed sądem za jazdę po alkoholu wiele jest osób prowadzących na kacu, nieświadomych, że alkohol jeszcze znajdował się w ich organizmie. Nawet dobre samopoczucie następnego dnia rano nie zawsze oznacza, że alkohol jest w pełni wydalony z organizmu. Istnieje możliwość zakupu alkomatów przeznaczonych do użytku domowego. Niewielkie urządzenie może być pomocne przy ustaleniu aktualnego stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu. Innym skutecznym sposobem może być skorzystanie z policyjnego alkomatu. Jednostki Policji bezpłatnie udostępniają alkomaty osobom chcącym sprawdzić swoją trzeźwość.

Zobacz także: Jazda po alkoholu

●  Aktualizacja: 30 kwietnia 2026 r.  ·  Autor: Zespół Obronca24h.pl  ·  Czas czytania: 9 min

W Polsce kierowca nie może mieć we krwi więcej niż 0,2 promila alkoholu — każdy powinien znać tę granicę. Przekroczenie tego poziomu stanowi wykroczenie z art. 87 Kodeksu wykroczeń. Powyżej 0,5 promila mamy do czynienia ze stanem nietrzeźwości i odpowiedzialnością karną z art. 178a Kodeksu karnego, gdzie kara pozbawienia wolności sięga do 3 lat. Znaczące zmiany przyniosły dwie nowelizacje: z 14 marca 2024 roku, która wprowadziła obligatoryjną konfiskatę pojazdu przy stężeniu od 1,5 promila, oraz z 29 stycznia 2026 roku, która zmodyfikowała zasady przepadku dla aut leasingowanych i służbowych. Od 3 marca 2026 roku obowiązuje też zasada zerowej tolerancji dla kierowców w okresie próbnym. Poniżej znajdziesz aktualne progi promili, różnice między stanem po użyciu alkoholu a stanem nietrzeźwości, porównanie z limitami w Europie oraz konkretne podstawy prawne i wysokości kar.

Dopuszczalna ilość alkoholu we krwi w Polsce – aktualne limity promili

W Polsce obowiązuje dopuszczalna ilość alkoholu poniżej 0,2 promila alkoholu we krwi dla wszystkich kierujących pojazdem. Przepisy nie wprowadzają rozróżnienia między kierowcami zawodowymi a prywatnymi – każda osoba siedząca za kierownicą podlega identycznemu limitowi. Wynik 0,2 promila lub wyższy stanowi już wykroczenie, niezależnie od doświadczenia czy typu pojazdu.

Ustawodawca celowo ustalił próg nieznacznie powyżej zera, aby uwzględnić naturalne, fizjologiczne stężenie alkoholu w organizmie oraz margines błędu pomiaru. Z tego powodu wynik 0,1 mg/dm³ w wydychanym powietrzu nie pociąga za sobą odpowiedzialności. Dla kierowcy oznacza to, że nawet niewielka ilość alkoholu pozostała w organizmie po wieczornym posiłku może rano przekroczyć ten limit – pełne omówienie tego zjawiska znajdziesz w naszym przewodniku po jeździe po alkoholu.

Zerowa tolerancja od 3 marca 2026 roku

Od 3 marca 2026 roku obowiązuje zasada zerowej tolerancji dla kierowców w okresie próbnym, czyli przez 2 lata od wydania prawa jazdy. Nowi kierujący nie mogą posiadać w organizmie żadnego alkoholu. Każde stwierdzenie – nawet 0,1 promila – skutkuje sankcją administracyjną, w tym cofnięciem uprawnień. To istotna zmiana dla osób rozpoczynających jazdę za kierownicą i jeden z najbardziej rygorystycznych reżimów w polskim prawie drogowym.

Stan po użyciu alkoholu – przedział 0,2-0,5 promila

Prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu obejmuje zawartość alkoholu we krwi w przedziale od 0,2 do 0,5 promila i stanowi wykroczenie określone w art. 87 Kodeksu wykroczeń. Powyżej 0,5 promila zaczyna się stan nietrzeźwości, klasyfikowany już jako przestępstwo z Kodeksu karnego (art. 178a KK).

Porównując limity alkoholu z rzeczywistym spożyciem napojów alkoholowych, łatwo zauważyć, że niewielkie ilości alkoholu wieczorem mogą rano dać wynik 0,3–0,4 promila. Szybkość metabolizmu jest indywidualna. Najbezpieczniejszym podejściem pozostaje całkowita abstynencja przed jazdą.

Ile promili po typowych dawkach alkoholu

Poniższa tabela pokazuje przybliżone stężenie alkoholu we krwi po godzinie od spożycia. Wartości są uśrednione – rzeczywiste stężenie zależy od masy ciała, płci, stanu żołądka i tempa metabolizmu.

Wartości orientacyjne. Jedyną pewną metodą sprawdzenia stanu trzeźwości jest pomiar alkomatem.

Stan po użyciu alkoholu a stan nietrzeźwości

Granica między wykroczeniem a przestępstwem w polskim prawie przebiega przez bardzo wąski przedział – zaledwie 0,3 promila. Dopuszczalna ilość alkoholu we krwi to próg poniżej 0,2 promila. Przekroczenie tej wartości pociąga za sobą odpowiedzialność, ale jej rodzaj zmienia się dopiero przy 0,5 promila.

Stan po użyciu – wykroczenie z art. 87 KW

Stan po użyciu alkoholu występuje, gdy zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosi od 0,1 mg do 0,25 mg w 1 dm³, co odpowiada 0,2–0,5 promila we krwi. Kierowca odpowiada wówczas z art. 87 Kodeksu wykroczeń. Grozi mu areszt do 30 dni, grzywna od 2 500 do 30 000 zł oraz obowiązkowy zakaz prowadzenia pojazdów od 6 miesięcy do 3 lat. To wciąż wykroczenie, ale z rzeczywistymi konsekwencjami: utrata prawa jazdy, wpis do ewidencji, wzrost składek OC.

Stan nietrzeźwości – przestępstwo z art. 178a KK

Stan nietrzeźwości zachodzi, gdy poziom alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo gdy zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przekracza 0,25 mg/dm³. Powyżej tego stężenia naukowo potwierdzone są wyraźne zaburzenia koordynacji, czasu reakcji i zdolności oceny sytuacji. Jazda w stanie nietrzeźwości kwalifikowana jest jako przestępstwo z art. 178a Kodeksu karnego.

Kara za jazdę pod wpływem alkoholu wynosi do 3 lat pozbawienia wolności na podstawie art. 178a § 1 KK. Górna granica została podniesiona z 2 do 3 lat nowelizacją z 1 października 2023 roku i pozostaje aktualna w 2026 roku. W przypadku recydywy drogowej, czyli wcześniejszego skazania za podobny czyn, kara wzrasta do przedziału od 3 miesięcy do 5 lat na podstawie art. 178a § 4 KK – sąd nie może wówczas orzec kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd obligatoryjnie orzeka też świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

W praktyce różnica między 0,49 a 0,51 promila to różnica między grzywną a wyrokiem skazującym wpisanym do Krajowego Rejestru Karnego. Stąd wynika znaczenie świadomości, gdzie dokładnie przebiega ten próg. Pełne omówienie kary z art. 178a § 1 KK i strategii obrony znajdziesz w naszym dedykowanym artykule.

Kary za jazdę pod wpływem alkoholu w 2026 roku

Nowelizacja Kodeksu karnego dotycząca jazdy pod wpływem alkoholu weszła w życie 14 marca 2024 roku i zaostrzyła odpowiedzialność kierujących. Wbrew powszechnej opinii ustawa nie przekwalifikowała wykroczenia na przestępstwo – prowadzenie pojazdu w stanie powyżej 0,5 promila było przestępstwem już wcześniej. Zmienił się natomiast katalog dolegliwości dodatkowych, w tym wprowadzono obligatoryjną konfiskatę pojazdu.

Najistotniejszą nowością z 14 marca 2024 roku była obowiązkowa konfiskata pojazdu. Przepadek auta orzekany jest obligatoryjnie przy stężeniu alkoholu we krwi od 1,5 promila, a także wobec kierowców w warunkach recydywy. To sankcja, która realnie uderza w sprawcę niezależnie od wyroku więzienia – sąd nie ma tu możliwości wyboru, przepadek jest obligatoryjny.

Nowelizacja z 29 stycznia 2026 roku – kluczowe zmiany

Najnowsza nowelizacja Kodeksu karnego, która weszła w życie 29 stycznia 2026 roku, zmodyfikowała dotychczasowe zasady przepadku pojazdu. Konfiskata nadal obowiązuje obligatoryjnie przy stężeniu od 1,5 promila i przy recydywie z art. 178a § 4 KK, jednak dla pojazdów, które nie są własnością sprawcy (leasing, samochód służbowy, własność małżonka), sąd zamiast przepadku orzeka nawiązkę pieniężną w wysokości od 5 000 do 500 000 zł na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Wysokość nawiązki sąd ustala biorąc pod uwagę wartość pojazdu, sytuację majątkową sprawcy i okoliczności czynu – w praktyce kwota najczęściej odpowiada wartości rynkowej auta. Ta zmiana zlikwidowała problem prawny, w którym konfiskata pojazdu leasingowanego de facto karała leasingodawcę zamiast sprawcy.

Pełna tabela kar 2026

Za wykroczenie z art. 87 KW grozi areszt do 30 dni i grzywna od 2 500 do 30 000 zł, a dodatkowo zakaz prowadzenia pojazdów od 6 miesięcy do 3 lat. Za przestępstwo z art. 178a § 1 KK kara pozbawienia wolności sięga 3 lat, a przy recydywie z art. 178a § 4 KK – aż 5 lat. Osobnym czynem jest niezastosowanie się do wcześniej orzeczonego zakazu: art. 244 KK przewiduje wówczas karę do 3 lat pozbawienia wolności, a art. 178b KK – od 3 miesięcy do 5 lat dla osób uciekających przed kontrolą.

Sąd orzeka również obowiązkowe świadczenie pieniężne. Przy wykroczeniu z art. 87 KW kwota wynosi od 2 500 do 30 000 zł, przy przestępstwie z art. 178a § 1 KK – od 5 000 do 60 000 zł, a przy recydywie z art. 178a § 4 KK – od 10 000 do 60 000 zł. Procedurę zatrzymania i odzyskania prawa jazdy szczegółowo opisaliśmy w osobnym artykule o procedurze zatrzymania prawa jazdy.

Limity alkoholu dla kierowców w innych krajach Europy

Polski próg 0,2 promila należy do bardziej restrykcyjnych w Europie, choć nie jest najsurowszy. Większość państw Unii Europejskiej przyjęła granicę 0,5 promila jako standard dla kierowców prywatnych, co zestawione z rzeczywistym spożyciem napojów alkoholowych oznacza często różnicę jednego dodatkowego piwa.

We Francji i w Niemczech obowiązuje próg 0,5 promila, choć w Niemczech dla kierowców początkujących i zawodowych stosuje się zasadę zerowej tolerancji. Czechy poszły dalej – tam dopuszczalna ilość alkoholu wynosi 0,0 promila, więc nawet ślad alkoholu we krwi skutkuje sankcją. Podobnie restrykcyjne limity obowiązują na Węgrzech, w Słowacji i Rumunii.

Inny model przyjęły Wielka Brytania i Irlandia Północna, gdzie granica zawartości alkoholu we krwi kierowcy wynosi aż 0,8 promila – to wyjątek na tle Europy. Dla porównania: w Stanach Zjednoczonych standard federalny to również 0,8 promila, a w Nowej Zelandii limit wynosi 0,5 promila dla kierowców powyżej 20. roku życia. Polska norma 0,2 promila plasuje kraj między modelem skandynawskim a środkowoeuropejskim.

Dla kierowcy podróżującego po Europie wniosek jest praktyczny: znajomość polskich progów nie wystarczy. Przekroczenie granicy oznacza wejście pod inną jurysdykcję, gdzie zarówno ten limit, jak i kary mogą się znacząco różnić. W Skandynawii za 0,2 promila grozi realne więzienie, natomiast w krajach południa progi są łagodniejsze, ale kontrole – intensywne. Bezpieczna zasada pozostaje uniwersalna: za kierownicą zero alkoholu.

Najczęściej zadawane pytania

Jaki jest limit alkoholu we krwi dla kierowcy w Polsce?

Limit wynosi poniżej 0,2 promila i obowiązuje wszystkich kierujących bez wyjątku. Już wartość 0,2 promila kwalifikuje się jako wykroczenie z art. 87 Kodeksu wykroczeń. Polskie prawo nie przewiduje wyższego progu dla kierowców zawodowych ani niższego dla prywatnych – granica jest jednolita.

Ile promili alkoholu może mieć początkujący kierowca?

Od 3 marca 2026 roku obowiązuje zasada zerowej tolerancji przez pierwsze 2 lata od uzyskania prawa jazdy. Każdy ślad alkoholu w organizmie skutkuje sankcją administracyjną, w tym cofnięciem uprawnień. Dla pozostałych kierowców obowiązuje standardowy próg poniżej 0,2 promila.

Czy mogę prowadzić samochód po jednym piwie?

Nie ma bezpiecznej odpowiedzi – to zależy od masy ciała, tempa metabolizmu i czasu od wypicia. Standardowe piwo 500 ml o mocy 5% u dorosłego mężczyzny daje zwykle 0,2–0,3 promila po godzinie. Już taki wynik oznacza wykroczenie. Bezpieczna zasada to pełna abstynencja przed jazdą.

Ile wynosi limit alkoholu dla motocyklistów w Polsce?

Motocyklistów obowiązuje dokładnie ten sam próg co kierowców samochodów – poniżej 0,2 promila. Polskie przepisy nie różnicują limitów według rodzaju pojazdu mechanicznego. Art. 178a Kodeksu karnego dotyczy każdego kierującego pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, niezależnie od typu pojazdu.

Jak długo alkohol utrzymuje się we krwi po spożyciu?

Organizm dorosłego człowieka metabolizuje średnio 0,1–0,15 promila na godzinę. Po dwóch piwach trzeba odczekać 4–6 godzin, po pół litra wódki nawet 14–20 godzin. Tempo zależy od wagi, płci, posiłku i kondycji wątroby. Stąd częste przypadki porannej jazdy z wynikiem przekraczającym próg.

Czy jazda rowerem po alkoholu też jest karana?

Tak, jednak na innej podstawie prawnej. Jazda rowerem w stanie nietrzeźwości (powyżej 0,5 promila) jest wykroczeniem z art. 87 § 1a Kodeksu wykroczeń, a nie przestępstwem z art. 178a KK. Grozi za to grzywna, ale rower nie podlega konfiskacie. Jazda rowerem w stanie po użyciu alkoholu (0,2–0,5 promila) nie jest karana, w przeciwieństwie do jazdy samochodem. Pełne omówienie znajdziesz w naszym artykule o jeździe po alkoholu na rowerze.

Co grozi za odmowę dmuchania w alkomat?

Odmowa poddania się badaniu trzeźwości nie jest karalna sama w sobie, ale funkcjonariusz skieruje kierowcę na obowiązkowe badanie krwi. Sama odmowa może być natomiast uznana za okoliczność obciążającą w postępowaniu i nie pomaga w obronie. Wynik badania krwi ma pierwszeństwo przed pomiarem alkomatem – jest dowodem najwyższej rangi w postępowaniu sądowym.

Czy za 0,3 promila stracę prawo jazdy na zawsze?

Nie. Stężenie 0,3 promila to wykroczenie z art. 87 KW, za które sąd orzeka zakaz prowadzenia pojazdów na okres od 6 miesięcy do 3 lat. Dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów może być orzeczony wyłącznie przy najpoważniejszych przestępstwach drogowych – recydywie z art. 178a § 4 KK lub spowodowaniu wypadku ze skutkiem śmiertelnym w stanie nietrzeźwości.

Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W konkretnej sprawie skonsultuj się z adwokatem lub radcą prawnym.

●  Aktualizacja: 30 kwietnia 2026 r.  ·  Autor: Zespół Obronca24h.pl  ·  Czas czytania: 10 min

Art. 244 Kodeksu karnego penalizuje niestosowanie się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów oraz innych środków karnych. Za ten czyn grozi obecnie kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat, obowiązkowy nowy zakaz kierowania pojazdami oraz – w określonych sytuacjach – konfiskata pojazdu wprowadzona nowelizacją z 14 marca 2024 roku. Sprawa komplikuje się, gdy złamanie zakazu łączy się z jazdą w stanie nietrzeźwości – wówczas zgodnie z zasadą lex specialis kwalifikacja idzie z art. 178a § 4 KK, który wyłącza stosowanie art. 244 KK jako podstawy odpowiedzialności. Poniżej znajdziesz omówienie znamion przestępstwa, wymiaru kary, relacji z jazdą po alkoholu, możliwości skrócenia zakazu blokadą alkoholową oraz konkretne argumenty obrony – plus odpowiedzi na 8 najczęstszych pytań praktycznych.

Na czym polega naruszenie zakazu z art. 244 KK

Art. 244 KK reguluje sytuację, w której sprawca nie stosuje się do orzeczonego wcześniej przez sąd środka karnego dotyczącego zakazu prowadzenia pojazdów. Przepis obejmuje nie tylko zakaz kierowania samochodem, ale też szereg innych środków – od zakazu zajmowania określonego stanowiska, przez zakaz wykonywania zawodu, aż po nakaz opuszczenia lokalu. W praktyce najczęściej trafiają tu sprawcy łamiący sądowy zakaz obsługi pojazdu po wcześniejszym wyroku za jazdę pod wpływem alkoholu lub innych środków odurzających.

Sąd orzeka zakaz kierowania pojazdami od 1 roku do 15 lat. Wyjątek stanowią przestępstwa popełnione w stanie nietrzeźwości, pod wpływem narkotyków lub połączone z ucieczką z miejsca wypadku – wtedy dolna granica rośnie do 3 lat. W szczególnie drastycznych sytuacjach, takich jak ponowna jazda pod wpływem alkoholu albo spowodowanie wypadku ze skutkiem śmiertelnym, sąd może orzec zakaz dożywotnio.

To przestępstwo należy do kategorii czynów przeciwko wymiarowi sprawiedliwości. Chodzi o ochronę powagi orzeczeń sądowych – skoro sąd nałożył środek karny, jego ignorowanie godzi w fundamenty wymiaru kary. Przedmiotowe przestępstwo ma charakter formalny, co oznacza, że dla bytu czynu wystarczy samo prowadzenie pojazdu wbrew wyrokowi. Nie trzeba wykazywać żadnego skutku, takiego jak kolizja czy zagrożenie w ruchu – wystarczy fakt jazdy w okresie obowiązywania zakazu.

Jaka kara grozi za złamanie sądowego zakazu prowadzenia pojazdów

Za przestępstwo z art. 244 KK grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Sąd dobiera wymiar kary, biorąc pod uwagę okoliczności czynu, dotychczasową karalność i motywację sprawcy. Przy pierwszym naruszeniu, bez dodatkowych obciążeń, realne są wyroki w dolnych widełkach, często z warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Recydywa przesuwa zegar w stronę bezwzględnego pozbawienia wolności.

Obowiązkowy dodatkowy zakaz kierowania

Skazanie z art. 244 KK pociąga za sobą obligatoryjne orzeczenie kolejnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Sąd nie ma tu swobody – musi go nałożyć. Wymiar takiego środka mieści się w granicach od 1 roku do 15 lat. W praktyce oznacza to, że osoba złapana podczas jazdy mimo orzeczenia sądu wychodzi z procesu z dłuższym łącznym zakazem niż pierwotnie. Czas biegnie od uprawomocnienia nowego wyroku, a nie od zatrzymania.

Wina umyślna jako warunek odpowiedzialności

Przestępstwo z art. 244 KK można popełnić wyłącznie umyślnie. Sprawca musi wiedzieć, że obowiązuje go sądowy zakaz obsługi pojazdu, i mimo to siadać za kierownicą. Linia obrony oparta na „nie wiedziałem, że wyrok się uprawomocnił” rzadko się broni – sądy przyjmują, że oskarżony, który był stroną postępowania, ma świadomość treści orzeczenia. Drugi warunek to istnienie prawomocnego wyroku nakładającego zakaz. Jeśli orzeczenie nie zdążyło się uprawomocnić, odpowiedzialności z tego przepisu nie ma.

Sąd obok kary izolacyjnej może orzec też świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Dodatkowo dochodzi wpis do Krajowego Rejestru Karnego, który blokuje wiele zawodów wymagających niekaralności – pracę w służbach mundurowych, oświacie, na stanowiskach wymagających dostępu do informacji niejawnych.

Złamanie zakazu a jazda w stanie nietrzeźwości – zasada lex specialis

Art. 244 KK w zbiegu z jazdą po alkoholu rządzi się zasadą lex specialis derogat legi generali. Jeśli sprawca prowadzi w stanie nietrzeźwości (powyżej 0,5 promila), mając wcześniej zakaz orzeczony za jazdę pod wpływem alkoholu, kwalifikacja idzie z art. 178a § 4 KK. Ten przepis jest typem kwalifikowanym i wyłącza stosowanie art. 244 KK jako podstawy odpowiedzialności. Nie ma więc kumulacji kar za to samo kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości.

Sytuacja zmienia się, gdy zakaz pochodzi z wyroku za zupełnie inne przestępstwo – na przykład za znęcanie się czy oszustwo z zakazem zajmowania stanowiska. Wtedy możliwa jest kumulatywna kwalifikacja: sprawca odpowiada zarówno za jazdę po alkoholu z art. 178a § 1 KK, jak i za naruszenie z art. 244 KK. Każdy z czynów chroni inne dobro prawne – pierwszy bezpieczeństwo w komunikacji, drugi powagę orzeczeń sądowych – więc zbieg jest realny, a nie pozorny.

Stan po użyciu vs stan nietrzeźwości – ważne rozróżnienie

W kontekście art. 244 KK kluczowe jest precyzyjne rozróżnienie dwóch pojęć alkoholowych. Stan po użyciu alkoholu zachodzi przy stężeniu 0,2–0,5 promila we krwi i stanowi wykroczenie z art. 87 § 1 Kodeksu wykroczeń, nie przestępstwo z Kodeksu karnego. Stan nietrzeźwości to stężenie powyżej 0,5 promila we krwi (lub powyżej 0,25 mg/dm³ w wydychanym powietrzu) i stanowi przestępstwo z art. 178a KK. To rozróżnienie ma znaczenie dla kwalifikacji w sytuacji zbiegu z art. 244 KK – tylko stan nietrzeźwości uruchamia mechanizm lex specialis przez art. 178a § 4 KK. Pełne omówienie obu pojęć znajdziesz w naszym artykule o dopuszczalnej ilości alkoholu we krwi.

Konfiskata pojazdu i nowelizacje 2024–2026 w kontekście art. 244 KK

Nowelizacja Kodeksu karnego z 14 marca 2024 roku wprowadziła obligatoryjną konfiskatę pojazdu w określonych sytuacjach drogowych. W kontekście art. 244 KK dotyczy to przede wszystkim sprawców, którzy łamią zakaz prowadzenia pojazdów wcześniej orzeczony za jazdę pod wpływem alkoholu – wówczas kwalifikacja idzie z art. 178a § 4 KK i konfiskata jest obligatoryjna niezależnie od stężenia alkoholu we krwi. Przy „czystym” naruszeniu z art. 244 KK (bez jazdy po alkoholu) konfiskata pojazdu nie jest standardowo orzekana.

Nowelizacja z 29 stycznia 2026 roku

Nowelizacja, która weszła w życie 29 stycznia 2026 roku, zmodyfikowała zasady przepadku pojazdu w sytuacjach, gdy auto nie należy do sprawcy. Dotyczy to przede wszystkim spraw z art. 178a KK, ale ma też pośrednie znaczenie dla sprawców łamiących zakaz prowadzenia: jeśli kierowca jedzie w okresie zakazu pojazdem leasingowanym, służbowym lub stanowiącym własność współmałżonka i jednocześnie znajduje się w stanie nietrzeźwości, sąd zamiast konfiskaty orzeka nawiązkę pieniężną w wysokości od 5 000 do 500 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Sama nowelizacja 29.01.2026 nie rozszerza katalogu konfiskaty na nowe artykuły KK – nie wprowadza obligatoryjnego przepadku pojazdu za samo złamanie zakazu z art. 244 KK. Konfiskata w tym kontekście pozostaje pochodną kwalifikacji z art. 178a § 4 KK i obowiązuje od marca 2024 roku w niezmienionej formie.

Skrócenie zakazu i blokada alkoholowa

Kierowca, wobec którego orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów, ma dwie ścieżki na odzyskanie mobilności przed upływem pełnego okresu: wniosek o skrócenie zakazu lub instytucję blokady alkoholowej. Obie wymagają przejścia połowy orzeczonego okresu i pozytywnej decyzji sądu.

Wniosek o skrócenie zakazu (art. 84 KK)

Skrócenie biegnącego zakazu jest możliwe po przejściu połowy orzeczonego okresu, na podstawie art. 84 Kodeksu karnego. Sąd ocenia zachowanie skazanego, jego stosunek do wcześniejszego czynu, sytuację rodzinną i zawodową. Mocnym argumentem bywa konieczność dojazdów do pracy lub utrata źródła utrzymania związana z brakiem prawa do kierowania. Sama prośba nie wystarczy – trzeba wykazać zmianę postawy i brak ryzyka recydywy. Wniosek składa się do sądu, który orzekł zakaz, lub do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania.

Blokada alkoholowa – alkolock w pojeździe

Blokada alkoholowa to urządzenie blokujące zapłon pojazdu, jeśli kierowca ma we krwi stężenie alkoholu przekraczające próg ustawowy. Zgodnie z art. 182a Kodeksu karnego wykonawczego sąd może – po upływie co najmniej połowy orzeczonego okresu zakazu – zezwolić skazanemu na prowadzenie wyłącznie pojazdów wyposażonych w alkolock. Przy zakazie dożywotnim minimalny okres oczekiwania to 10 lat. Formalnie zakaz nadal obowiązuje, ale skazany odzyskuje mobilność. To rozwiązanie szczególnie częste przy długich zakazach po jeździe pod wpływem alkoholu.

Koszt zakupu i instalacji blokady alkoholowej to 4 000–8 000 zł w zależności od modelu i pojazdu. Do tego dochodzi opłata abonamentowa za kalibrację urządzenia (zwykle co 2 miesiące) – około 150–250 zł za każdą kontrolę. Koszty pokrywa skazany. W trakcie używania blokady każda próba uruchomienia pojazdu z niezerowym stężeniem alkoholu zostaje odnotowana w pamięci urządzenia – takie zdarzenie może stać się podstawą cofnięcia zezwolenia przez sąd.

Warunkowe zawieszenie kary z art. 244 KK

Drugą furtką jest warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności. Art. 244 KK nie reguluje zawieszenia bezpośrednio – podstawą jest art. 69 KK, który dopuszcza takie rozwiązanie dla kar do 1 roku wobec sprawców bez wcześniejszych skazań na karę izolacyjną. Przy pierwszym naruszeniu zakazu i sytuacji życiowej, w której skazany przejechał krótki dystans bez powodowania zagrożenia, sąd może rozważyć zawieszenie. Przy recydywie drogowej zawieszenie staje się trudne do uzyskania, a w sprawach z art. 178a § 4 KK jest wprost wyłączone ustawowo.

Co zrobić po zatrzymaniu za jazdę w okresie zakazu

Pierwsze 48 godzin po zatrzymaniu decyduje o tym, jak będzie wyglądać linia obrony i czy uda się uzyskać warunkowe zawieszenie kary. Najważniejsza zasada: nie składaj wyjaśnień bez obecności obrońcy. Każde słowo wypowiedziane na komisariacie trafia do akt sprawy i może zostać użyte przeciwko Tobie w sądzie. Masz prawo do odmowy składania wyjaśnień bez podania przyczyny – z tego prawa należy korzystać.

Drugi krok to skontaktowanie się z obrońcą jeszcze przed pierwszym przesłuchaniem. Procedura zatrzymania prawa jazdy i czynności policyjne mają swoje rygory – obrońca sprawdza, czy zostały dochowane wszystkie wymogi formalne. Naruszenia proceduralne (brak pouczenia, błędne pomiary, niezachowanie procedury kalibracji alkomatu) mogą skutkować umorzeniem lub łagodniejszym wyrokiem.

Argumenty obrony w sprawie z art. 244 KK

W postępowaniu karnym z art. 244 KK obrońca może skupić się na czterech głównych liniach. Po pierwsze, kwestionowanie świadomości obowiązywania zakazu – choć rzadko skuteczne, w wyjątkowych sytuacjach (np. niedoręczenie wyroku z powodu zmiany adresu) może doprowadzić do uniewinnienia. Po drugie, podważenie identyfikacji kierującego – jeśli policja nie zatrzymała pojazdu na gorącym uczynku, dowód na to, że za kierownicą siedziała konkretna osoba, może być słaby. Po trzecie, stan wyższej konieczności (art. 26 KK) – na przykład dowóz do szpitala osoby w stanie zagrożenia życia. Po czwarte, błędy proceduralne organów ścigania – uchybienia formalne, niewłaściwa procedura kontroli, brak pouczenia o prawach.

Każdy z tych argumentów wymaga konkretnych dowodów – sama deklaracja nie wystarczy. Dlatego kluczowe jest jak najszybsze skontaktowanie się z obrońcą, który zabezpieczy materiał dowodowy: zdjęcia z miejsca, nagrania kamer, świadków, dokumentację medyczną.

Najczęściej zadawane pytania

Jaka jest maksymalna kara za naruszenie art. 244 KK?

Maksymalna kara to 5 lat pozbawienia wolności. Dolna granica wynosi 3 miesiące. Sąd dobiera wymiar kary biorąc pod uwagę okoliczności czynu, dotychczasową karalność i postawę sprawcy. Przy pierwszym naruszeniu i braku obciążeń możliwe jest warunkowe zawieszenie wykonania kary, przy recydywie sąd zwykle orzeka realne pozbawienie wolności.

Czy można uzyskać warunkowe zawieszenie kary za złamanie zakazu?

Tak, ale tylko przy spełnieniu warunków z art. 69 Kodeksu karnego. Zawieszenie dotyczy kar do 1 roku pozbawienia wolności wobec sprawców bez wcześniejszych skazań na karę izolacyjną. W przypadkach łamania zakazu w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 4 KK) zawieszenie jest wyłączone ustawowo – wyrok skazujący oznacza realne pozbawienie wolności.

Ile punktów karnych grozi za naruszenie art. 244 KK?

Punkty karne nie mają tu zastosowania – to przestępstwo, a nie wykroczenie drogowe. System punktowy obejmuje naruszenia z Kodeksu wykroczeń i ustawy Prawo o ruchu drogowym. Złamanie sądowego zakazu kierowania to czyn z Kodeksu karnego, którego skutkiem jest wpis do Krajowego Rejestru Karnego i kara pozbawienia wolności – nie zapis w ewidencji kierowców.

Czy art. 244 KK jest ścigany z urzędu?

Tak, ten czyn ścigany jest z oskarżenia publicznego przez prokuratora. Pokrzywdzonym jest tu wymiar sprawiedliwości jako instytucja, a nie konkretna osoba, więc nie ma trybu prywatnoskargowego ani wnioskowego. Postępowanie wszczyna się zwykle po kontroli drogowej, gdy patrol ustali, że kierowca ma aktywny zakaz obsługi pojazdu w systemie CEPiK.

Czy jazda bez prawa jazdy to to samo co art. 244 KK?

Nie, to dwie różne sytuacje. Kierowanie samochodem bez nigdy nieuzyskanego uprawnienia stanowi wykroczenie z art. 94 Kodeksu wykroczeń, zagrożone grzywną. Art. 244 KK dotyczy wyłącznie osób, którym sąd prawomocnie zakazał prowadzenia – czyli kogoś, kto miał uprawnienia, ale utracił je na mocy wyroku. Różnica jest fundamentalna dla kwalifikacji prawnej i wysokości sankcji.

Na jak długo sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów?

Zasadniczo od 1 roku do 15 lat, a przy przestępstwach związanych z alkoholem, narkotykami lub ucieczką z miejsca wypadku – od 3 do 15 lat. W szczególnych przypadkach, jak ponowna jazda po alkoholu czy wypadek śmiertelny, dopuszczalny jest zakaz dożywotni. Wymiar zależy od okoliczności czynu i wcześniejszej karalności sprawcy.

Czy można odwołać się od sądowego zakazu prowadzenia?

Tak, od wyroku zawierającego zakaz przysługuje apelacja w terminie 14 dni od doręczenia uzasadnienia. Można kwestionować zarówno samą winę, jak i wymiar środka karnego – na przykład jego nadmierną długość. Po uprawomocnieniu pozostaje wniosek o skrócenie po połowie okresu lub starania o blokadę alkoholową przy zakazach związanych z jazdą pod wpływem alkoholu.

Po jakim czasie można starać się o blokadę alkoholową?

Po upływie co najmniej połowy orzeczonego okresu zakazu kierowania pojazdami. Przy zakazie 3-letnim wniosek można złożyć po 1,5 roku, przy 6-letnim – po 3 latach. Przy zakazie dożywotnim minimalny okres oczekiwania to 10 lat. Wniosek składa się do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania, a decyzja należy do uznania sądu – w praktyce większość poprawnie uzasadnionych wniosków jest rozpatrywana pozytywnie.

Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W konkretnej sprawie skonsultuj się z adwokatem lub radcą prawnym.

Art.  178a.  [Prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego]

§  1. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§  2. (uchylony).
§  3. (uchylony).
§  4. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Czy jednak przepis ten wyglądał tak samo od początków kodeksu karnego? Otóż nie. Przestępstwo to pojawiło się dopiero w dwutysięcznym roku i wyglądało w następujący sposób:

Art.  178a. – jazda pod wpływem alkoholu

§  1. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§  2. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w § 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§  3. W razie skazania za przestępstwo określone w § 1 lub 2 sąd może orzec podanie wyroku do publicznej wiadomości.

Rdzeń przestępstwa pozostał niezmieniony. Jeśli w ruchu lądowym, powietrznym lub wodnym prowadziłeś pojazd mechaniczny będąc w stanie nietrzeźwości- popełniłeś przestępstwo. W pozostałych paragrafach widać jednak duże zmiany. W pierwszych wersjach ustawy karnej było również prowadzenie innego pojazdu niż pojazd mechaniczny. Przepis ten dotykał najbardziej rowerzystów, gdyż według tego przepisu popełniali oni przestępstwo.

Sąd ponadto w tamtej wersji ustawy miał możliwość podania informacji do publicznej wiadomości. Ustawa nie przewidywała również tzw. Recydywy jazdy pod wpływem alkoholu. Recydywa pojawiła się dopiero w nowelizacji z 2010 roku. W międzyczasie w 2005 roku ustawodawca wykreślił przepis o możliwości podania wyroku do publicznej informacji.

Ostatnie nowelizacje dotyczyły poruszania się w stanie nietrzeźwości innymi pojazdami, by i tak na końcu w 2013 roku sejm zadecydował o wykreśleniu tego paragrafu z kodeksu karnego. Obecnie czyn ten jest wykroczeniem.

Jazda pod wpływem alkoholu – konsekwencje

Zacznijmy od tego, ze prawo karne przewiduje parę rodzajów różnych wyroków. Najpowszechniejszym jest zwykły wyrok, który wydawany jest po przeprowadzeniu rozprawy. Jednakże rozprawa nie zawsze jest konieczna. Takim przykładem jest skazanie w trybie art. 335 k.p.k., czyli tak zwanym dobrowolnym poddaniu się karze. Najczęściej jest to sytuacja, w której mili Panowi policjanci tłumaczą Ci, że ich „oferta” dobrowolnego poddania się przez Ciebie skazaniu jest znacznie korzystniejsza, niż to, co „zapewne” dostaniesz po przeprowadzeniu zwyczajnej rozprawy. Jednakże uważaj. Policjantom najczęściej nie zależy na lepszej dla Ciebie sytuacji, ale na szybkim zakończeniu sprawy. Dlatego zawsze poradź się z profesjonalnym pełnomocnikiem, który uwzględni twoja sytuacji, rzeczywiście dbając o twój interes. Drugim przykładem wyroku jest wyrok zaoczny, który jednakże został zniesiony nowelizacją z 2015 roku.

Trzecim typem, na którym chciałbym się skupić jest tzw. wyrok nakazowy. Przepisy odnoszące się do niego zostały uregulowane w rozdziale 53 kodeku postępowania karnego. Art. 500 § 1 sanowi, że w sprawach, w których prowadzono dochodzenie, uznając na podstawie zebranego w postępowaniu przygotowawczym materiału, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, sąd może w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia wolności lub grzywny wydać wyrok nakazowy. Ponadto wyrok ten może być wydany, jeśli okoliczność czynu i wina sprawcy nie budzą wątpliwości.

Sprzeciw od wyroku nakazowego

Od wyroku nakazowego przysługuje Ci sprzeciw. Co istotne sprzeciw ten nie jest trudnym pismem procesowym. Istotne jest tylko to, by zawierał elementy pisma procesowego oraz treść pisma wskazywała na to, że jest to sprzeciw od wyroku. Dla Ciebie najistotniejsze jest to, że w momencie wniesienia sprzeciwu, wyrok nakazowy traci moc. Skutkiem tego jest toczenie się postępowania już według standardowych procedur, czyli de facto przeprowadzenie normalnej rozprawy. Podczas niej będziesz mógł skutecznie dochodzić swoich praw. Pamiętaj jednak, że o ile samo wniesienie sprzeciwu nie jest trudną czynnością, to już obrona samego siebie podczas postępowania karnego należy zaliczyć do czynności, która może się okazać za trudna dla przeciętnego człowieka, niemającego obycia z postępowaniem karnym. Zdecydowanie najbezpieczniejszą opcją jest jednak skorzystanie z pomocy radcy prawnego już na etapie zatrzymania przez policję, gdyż nie dopuści on do popełnienia błędów na etapie postępiania przygotowawczego, które w sądzie mogą zaprzepaścić skuteczna obronę.

Ze stanem nietrzeźwości u kierowcy mamy do czynienia wtedy, gdy zawartość alkoholu w jego krwi przekracza 0,5 promila lub zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego przez kierowcę powietrza przekracza 0,25 mg. Przestępstwo z art. 178a § 1 kk polega na prowadzeniu w stanie nietrzeźwości pojazdu mechanicznego. Czy prowadzący pojazd niemechaniczny, na przykład rower, również popełnia przestępstwo? Okazuje się, że nie.

Jazda na rowerze pod wpływem alkoholu

Prowadzenie pojazdów innych niż mechaniczne jest wykroczeniem określonym w art. 87a § 1 kw. Zgodnie z niniejszym przepisem, ten kto znajduje się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem podobnie działającego środka i prowadzi na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu pojazd inny niż mechaniczny, podlega karze karze aresztu albo grzywny nie niższej niż 50 złotych (maksymalnie 5 tys. złotych). Kara aresztu wymierzana jest w dniach i wynosi od 5 do 30 dni. Wykroczenie co do zasady jest wpisywane do Krajowego Rejestru Karnego jedynie w sytuacji, gdy sąd wymierza obwinionemu karę aresztu.

W razie popełnienia wykroczenia określonego w 87 § 1a kw, sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów innych niż mechaniczne. Czy za jazdę po alkoholu można również stracić prawo jazdy? Kwestię zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych za wykroczenie z art. 87 kw poruszył w jednym ze swoich orzeczeń Sąd Najwyższy. W wyroku z dnia 15 lutego 2018 r. (sygn. akt II KK 30/18) Sąd Najwyższy uznał środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczony za prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości, za niewspółmiernie surowy. Zdaniem Sądu Najwyższego, w przypadku ukarania za wykroczenie polegającego na prowadzeniu pojazdu niemechanicznego w stanie nietrzeźwości, sąd może orzec co najwyżej zakaz prowadzenia pojazdów innych niż mechaniczne.

Prowadzenie roweru lub innego pojazdu niemechanicznego w stanie nietrzeźwości, zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami nie jest przestępstwem, jedynie wykroczeniem określonym w art. 87a § 1. Za to wykroczenie grozi kara aresztu lub grzywny nie niższej niż 50 złotych. Sąd może orzec również zakaz prowadzenia pojazdów, ale jedynie tych innych niż mechaniczne.

1) Co grozi za popełnienie przestępstwa jazdy po spożyciu alkoholu?
2) Jaka kara grozi za recydywę jazdy po spożyciu alkoholu?
3) Ile mogę wypić alkoholu, aby móc nadal legalnie jeździć?
4) Kiedy popełniam przestępstwo, a kiedy wykroczenie jazda po spożyciu alkoholu?

1) Co grozi za popełnienie przestępstwa jazdy po spożyciu alkoholu?

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, co się rozumie pod pojęciem przestępstwa jazdy po pijanemu. Uszczegółowienie to jest konieczne ze względu na to, że występuje parę różnych odmian przestępstw jazdy pod wpływem alkoholu. W niniejszym pytaniu zajmę się podstawowym jego typem, tj. przestępstwem stypizowanym w art. 178a § 1 kodeksu karnego. W dużym uproszczeniu jest to przestępstwo, w którym karana jest jazda pojazdem mechanicznym mając we krwi ponad 0,5 promila alkoholu. Za ten czyn przewiduje się karę grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2. Ponadto Sąd wymierzy zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na nie mniej niż 3 lata oraz świadczenie pieniężne w wysokości od 5 tys do 40 tys zł na poczet Funduszu pomocy pokrzywdzonym oraz pomocy postpenitencjarnej.

2) Jaka kara grozi za recydywę jazdy po spożyciu alkoholu?

Recydywa, czyli ponowne popełnienie przestępstwa(powrót do przestępstwa), jazdy po pijanemu została unormowana w art. 178a § 4 kodeksu karnego. Zgodnie z nim, jeśli sprawca popełnienia przestępstwa jazdy po pijanemu był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, albo dopuścił się tego czynu w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, to grozi mu tym razem kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

3) Ile mogę wypić alkoholu, aby móc legalnie jeździć?

Na to pytanie nie można jednoznacznie odpowiedzieć. Jest to kwestia wyjątkowo indywidualna. Każdy człowiek ma swój metabolizm, który w dodatku w zależności od wielu czynników może się zmieniać. . W internecie można znaleźć różnej maści kalkulatory, obrazujące ile będziemy mieć promili alkoholu we krwi, po wypiciu konkretnej ilości alkoholu. Z całą pewnością stuprocentowa ufność takim wynalazkom może doprowadzić do niepotrzebnych problemów. Jeśli chcesz mieć w miarę pewną wiedzę czy możesz wsiąść za kierownicę, to możesz udać się na komisariat policji, gdzie będziesz mógł się przebadać. Jedyną pewną możliwością, aby nie popełnić wpadki, to jest nie spożywanie alkoholu, jeśli będziemy prowadzić samochód.

4) Kiedy popełniam przestępstwo, a kiedy wykroczenie jazda po spożyciu alkoholu?

Kwestia popełnienia wykroczenia, a przestępstwa zależy od ilości alkoholu, jaka zostanę wykryta w naszym organizmie podczas kontroli. Wykroczenie popełnia się, jeśli w naszej krwi wykryty zostanie alkohol w ilości od 0,2 do 0,5 promila. Jest to tak zwany stan po spożyciu alkoholu Przestępstwo popełnia się natomiast w przypadku jazdy w stanie nietrzeźwości. Jest to stan, w którym mamy we krwi ponad 0,5 promila alkoholu.

Zobacz także: https://obronca24h.pl/jazda-po-alkoholu/

Definicja pojazdu innego niż mechaniczny pojawia się w kodeksie wykroczeń, w artykule 87 § 1a , który penalizuje poruszanie się po drodze publicznej, w strefie zamieszkałej lub w strefie ruchu innym pojazdem, niż określony w § 1, czyli właśnie pojazdem mechanicznym.

Z tzw. „innym pojazdem” jest bardzo podobny problem, co z pojazdem mechanicznym. Otóż brak jest jednoznacznej definicji, poprzez którą moglibyśmy jednoznacznie ustalić, czy dany pojazd zaliczany jest do grupy pojazdów mechaniczny, ”innych pojazdów” lub też, czy w ogóle nie jest pojazdem w myśl przepisów karnych. W określeniu definicji pojazdu innego niż mechaniczny może nam pomóc właśnie definicja pojazdu mechanicznego. W dużym uproszczeniu za taki pojazd uznaje się pojazd, wyposażony w silnik mechaniczny, którego pojemność skokowa wynosi co najmniej 50 cm3. Można więc przyjąć, że pojazdem o którym mowa w § 1a jest pojazd niewyposażony w silnik mechaniczny, albo posiadający silnik mechaniczny o pojemności poniżej 50 cm3. Za sztandarowy przykład pojazdu „innego” służy rower. Warto przypomnieć, że jeszcze do 2013 roku jazda rowerem pod wpływem alkoholu była przestępstwem. Obecnie za taki czyn grozi jedynie areszt lub grzywna nie niższa niż 50 zł. Innymi przykładami z tej kategorii pojazdów są np. różnego rodzaju dorożki, pojazdy zbliżone konstrukcją do roweru, deskorolki, longboardy.

Jeszcze większy problem pojawia się podczas ustalania tego, czy rolki lub wrotki są pojazdami. Pomocniczo może pomóc nam definicja z art. 2 pkt 31 ustawy prawo o ruchu drogowym, która za pojazd uznaje środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane. Na podstawie tej definicji można uznać np. rolki za pojazd. Należy mieć na uwadze, że definicja ta może być stosowana jedynie pomocniczo, gdyż znajduje się w innej ustawie niż kodeks wykroczeń. Kwestię tę należy więc uznać za jeszcze nierozwiązaną.

Musisz również pamiętać, że popełnia wykroczenie wyłącznie osoba, która ten inny pojazd kieruje. Jeśli więc jedziesz pijany rowerem popełniasz wykroczenie. Jednakże kiedy ten rower tylko prowadzisz, to nie popełniasz powyższego wykroczenia. W tej chwili jesteś traktowany jako pieszy.

Istotną różnicą w kwestii pojazd mechaniczny-pojazd inny niż mechaniczny, jest to, że w przypadku wykroczenia jakim jest  jazda po pijanemu pojazdem mechanicznym, Sąd musi wymierzyć obligatoryjny zakaz prowadzenia pojazdów. Przymusu takiego nie ma natomiast w przypadku prowadzenia pod wpływem alkoholu pojazdów innych niż mechaniczne.

Nowe przepisy drogowe od 1 czerwca 2017

Ostatnia większa nowelizacja przepisów w zakresie przestępstw za jazdę pod wpływem alkoholu nastąpiła w połowie 2017 roku. Zostały w tym czasie wprowadzone zmiany do Kodeksu karnego, kodeksu postępowania karnego, kodeksu wykroczeń oraz w ustawie prawo o ruchu drogowym. Data nowelizacji ma to istotne znaczenie, że na jej podstawie będziemy oceniać, jaki stan prawny będzie stosowany wobec sprawcy czynu przestępczego lub wykroczeniowego. Zgodnie z art. 1 kodeksu karnego przestępstwo popełnia się wyłącznie, jeśli w dniu popełnienia obowiązywał dany przepis karny. Dlatego też, jeśli przed dniem 1 czerwca 2017 roku nie zatrzymaliśmy się do kontroli pojazdu mimo sygnałów świetlnych policji, nie popełniamy przestępstwa(wcześnie czyn ten był wykroczeniem).

Powyższa nowelizacja wprowadziła również zmianę w art. 178 § 1 k.k. Od 1 czerwca 2017 roku sprawca, który będąc przy tym pod wpływem alkoholu, spowodowała obrażenia u innej osoby, w konsekwencji czego osoba ta zmarła, podlega karze nie mniejszej niż 2 lata. Do czasu nowelizacji sprawca ponosił odpowiedzialność nie niższą niż 9 miesięcy. Zmiana taką wiąże się z niemożliwością zastosowania tzw. „zawiasów”, czyli zawieszenia wykonania kary.

Zaostrzona została również kara za złamanie zakazu prowadzenia pojazdu. Do tej pory za to przestępstwo groziło pozbawienia wolności do lat 3. Obecnie za ten czyn grozi kara pozbawienia wolności do lat 5. Ponadto obowiązkowo zostanie zasądzony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres do lat 15.

Nowelizacja ustawy nie ominęła również wykroczeń. Do tej pory wykroczenia, w których wszczęto postępowanie przedawniały się w terminie 2 lat od momentu popełnienie wykroczenia. Obecnie termin ten został przedłużony do lat 3. Zmiana ta dotknie m.in. kierowców, którzy poruszają się w tzw. stanie po użyciu alkoholu. Stan ten zachodzi, kiedy we krwi kierującego znajduje się stężenie od 0,2 do 0,5 promila alkoholu we krwi. Jeśli zostałeś złapany przez policję podczas jazdy w takim stanie, twoje wykroczenie obecnie przedawni się po 3 latach od kontroli.

Z wcześniejszych, większych nowelizacji warto wspomnieć o wprowadzeniu możliwości jazdy z tzw. alkolockami. Choć zmiana ta została wprowadzona już w 2015 roku, była ona martwa, ze względu na brak odpowiednich rozporządzeń co do wymogów technicznych alkolocków. Dopiero od niedawna instytucja ta działa tak jak należy.

Jeśli masz wątpliwości co do stanu prawnego w danej chwili, skontaktuj się z nami. Pomożemy Ci rozwiązać twój problem prawny, a ty nie będziesz musiał przeżywać stresów, w obawie tego, czy dobrze przeanalizowałeś swoja sytuację.